خوراكى را به مشام برساند و اگر بينى در بالاى چشم قرار مىگرفت باعث بيمارى مىشد و بوى مواد خوراكى را استشمام نمىكرد و سبيل و لب را بالاى دهان قرار داد تا جلوى ترشحات بينى را بگيرد و مانع ريختن آن در دهان شود و باعث تنفر انسان از غذا خوردن نشود . و ريش را براى مردان مقرر ساخت تا به وسيله‌ى آن بىنياز از پوشش چهره باشند و اينكه زن و مرد از يكديگر متمايز شوند . و دندان‌ها را تيز قرار داد چون گاز گرفتن به وسيله‌ى آنها صورت مىگيرد و دندان‌هاى آسيا را پهن قرار داد چون جويدن و خرد كردن غذا به وسيله‌ى آنها صورت مىگيرد . و دندان‌هاى نيش را بزرگتر قرار داد تا دندان‌هاى آسيا و جلو محكم‌تر شوند همان‌طور كه محكمى ساختمان به ستون آن است . كف دست‌ها خالى از مو است تا لمس كردن ميسر شود و اگر مو داشتند انسان نمىتوانست چيزها را لمس كند و قلب شبيه دانه‌ى صنوبر ، واژگون است و نوك آن نرم و نازك است تا داخل شش و ريه شود و ريه قلب را خنك كند تا حرارت آن باعث سوختن مغز نشود . و ريه را دو قطعه قرار داد تا هوا ملايم به ريه داخل شود و فشار تقسيم شود و هوا به واسطه‌ى فشار خود ، آنها و كبد را به حركت درآورد و كبد به صورت محدب و برجسته مىباشد تا بر معده سنگينى كرده و همه‌ى اينها روى معده قرار گيرد و آن را فشار دهد تا بخار معده خارج شود . و كليه‌ها را شبيه دانه‌ى لوبيا قرار داد چون جاى ريختن منى و ادرار آنجاست كه قطره قطره فرو مىريزد پس اگر مربع يا دايره باشد هر آن قطره‌ى اول مانع حركت قطره‌ى دوم مىشد . پس هنگام خروج منى لذتى حاصل نمىشد زيرا منى از مايع اطراف فقرات كمر به كليه فرو مىآيد پس كليه شبيه كرم است كه منقبض و منبسط مىشود . و چون انسان ما بين دستها راه مىرود به خاطر حفظ تعادل بدن سنگينى را به طرف پشت قرار داد و اگر اين‌طور نبود انسان هنگام راه رفتن مىافتاد و سقوط مىكرد و كف پا را گود قرار داد زيرا اگر چيزى تمام آن روى زمين واقع شود همانند سنگ آسياب سنگين مىشود و اگر يك طرف آن روى زمين باشد حتى يك بچه هم مىتواند آن را جابه‌جا كند